మీకు దేశభక్తి ఉందా? ఉంటే, ఎన్ని కిలోలు/లీటర్లు/మీటర్లు..?

'దేశభక్తి ' బాగా పరిచయం ఉన్నపేరులాగే అనిపిస్తుంది. మీకు దేశభక్తి ఉందా..? అని ఎవరైనా అడగ్గానే, 'ఉంది ' అని ఏమాత్రం ఆలస్యం లేకుండా చేప్పేస్తాం. ఉంటే చూపించండి అనిగానీ, ఎంత ఉందో చెప్పండి అనిగానీ అడిగారంటే మాత్రం, ఏం చెప్పాలో తెలీక, అడిగిన వాన్ని ఓ వింత చూపు చూస్తాం.బ్రిటిష్ వాల్లు ఇండియాలో ఉండే టైంలో, వారి మీద దాడి చేసి అల్లూరి సీతారామరాజు,భగత్ సింగ్ లాంటివారు.. వారిని ఎదిరించి, వారికి సహాయనిరాకరణ చేసి గాంధి,నెహ్రూ లాంటి వారు తమ దేశభక్తిని చాటుకున్నారట.
వారి హీరోచిత కథల్ని,గాధల్ని చిన్నప్పుడు స్కూల్లో, ఆగస్ట్15, జనవరి26 నాడు టీచర్ల ఉపన్యాసాల సందర్భంగా వినటం వల్లా, దేశభక్తిపూరిత సినిమాల్ని,పాటల్ని బాగా చూసివుండటం వల్లా, దేశభక్తి అంటే,అదేదో తప్పక ఉండాల్సిన విషయమనీ, మన చుట్టూ ఉన్నోల్లందరూ అది తమకు బోలెండంత ఉంది అన్నట్లుగా ధీమాగా ఉండటం వల్ల, అది మనకు కూడా ఉండే ఉంటుందిలే అనీ డిసైడ్ అయిపోతాం. దేశభక్తి ఉందా లేదా అనే విషయంలో ఎవరికీ అణుమానాలు లేవు కానీ, దేశభక్తిని వ్యక్తపరచటం ఎలాగా..? దేశాన్ని ప్రేమించటం అంటే ఏంటి..? అనే దాంట్లో మాత్రం మనలో చాలా మందికి స్పష్టత ఉన్నట్లు లేదు.స్పష్టత లేనంత మాత్రాన, లోపలున్న ఎమోషన్ సైలెంట్ గా ఉండనీదు కాబట్టి, మనకు ఈజీగా అనిపించిన కొన్ని యాక్టివిటీస్ తో మన దేశభక్తిని బయటపెట్టుకుంటుంటాం.
ఇండియా ఆడే అన్ని క్రికెట్ మ్యాచులూ చూస్తూ, ఇండియా గెలుస్తుందా లేదా అని తెగ టెన్షన్ పడిపోతూ, గెలిస్తే సంతోషించి, ఒకవేళ ఓడిపోతే బాధ పడిపోయి, దేశం పట్ల తమ ప్రేమను చూపిస్తున్నామనుకుంటారు కొందరు. దేశభక్తి ఉందని నిరూపించుకోవాలంటే వందేమాతరం పాడాల్సిందేనని వాదించటం, ఒక వైపు మనభారతీయుడు USలో ఒక స్టేట్ కి గరర్నర్ గా నియమితులయ్యారని చంకలు గుద్దుకుంటూనే, మరోవైపు విదేశీయురాలైన సోనియాగాంధీ మన దేశంలో పెత్తనం చెలాయించటం ఏమిటని ఆక్రోశించటం,అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా, అవినీతి,స్వార్థం,కుల,మత రాజకీయాల గురించి ఆవేశంగా లెక్చర్ దంచేసి,దేశం నాశనమై పోయిందని డిక్లేర్ చేసేయడం.. ఇలాంటివి తమకు దేశభక్తి మెండుగా ఉందనుకునేవారు చేస్తున్న కొన్ని యాక్టివిటీస్.
నిజానికి, ఇవన్నీ దేశభక్తి అవునో కాదో చెప్పలేం కానీ,ఇవి చేయడం వలన దేశానికి ఉపయోగం కానీ, చేయక పోవడం వలన దేశానికి వచ్చే నష్టం కానీ ఏమాత్రం లేదనేది నిస్సందేహంగా నిజం.మరో ముఖ్య విషయమేమిటంటే,ఇలాంటి 'ఈజీ దేశభక్తి' ని ప్రదర్శిస్తున్న వారిలో బాగా చదువుకున్నవారే ఎక్కువగా ఉండటం.  'ఆంగ్లేయులు' అనే ఉమ్మడి శత్రువు దేశం నుండి వెల్లిపోయిన తర్వాత, దేశభక్తిని,దేశంపై ప్రేమను నిర్మాణాత్మకంగా ఎలా ప్రకటించవచ్చో దేశ యువతకు అర్థమయ్యేలా చెప్పకపోవడం మన విద్యా వ్యవస్థ వైఫల్యంగా చెప్పుకోవచ్చు.


స్వతంత్ర్యమంటే ఎవరి ఇష్టం వచ్చినట్లు వారు ఉండటం కాదు!!!
1947 ఆగస్ట్15న మనకు స్వతంత్ర్యం వచ్చిందని,1950 జనవరి 26 నుండి మన రాజ్యాంగం అమలులోకి వచ్చిందనీ మనందరికి తెలుసు.స్వతంత్ర్యమంటే ఎవరి ఇష్టం వచ్చినట్లు వారు ఉండటం కాదు. ఓ సామాజిక ఒప్పందానికి లోబడి అందరూ ఉండటం. ఆ ఒప్పందాన్నే 'రాజ్యాంగం' అంటున్నాం.కుల,మత,ప్రాంత వివక్షలు లేకుండా దేశంలోని పౌరులందరికీ సమాన హక్కులు, సమాన బాధ్యతలు అనే సమున్నత ఆశయాలతో అంబేద్కర్ గారి అధ్యక్షతన రూపుదిద్దుకున్నదే మన రాజ్యాంగం.(అందరూ సమానమే అయినప్పుడు, వెనుకబడిన వర్గాలకు,మహిళలకు రిజర్వేషన్లు,ప్రత్యేక చట్టాలు ఎందుకని అమాయకంగా అడిగేవారూ, వేరే దేశాల్లో మైనారిటీలకు లేని రక్షణ మన దేశంలోనే ఎందుకుండాలని అడ్డగోలుగా వాదించే 'సర్టిఫైడ్' దేశభక్తులూ, ఈమధ్య ఎక్కువవుతున్నారు. ఈ టాపిక్ గురించి మరో సారి వివరంగా రాస్తా.) రాజ్యాంగానికి లోబడి జీవించడం, దేశభక్తి కలిగిన పౌరుల కనీస కర్తవ్యం.అలా అని బైబిల్,ఖురాన్,భగవద్గీతల లాగా రాజ్యాంగంలో ఉన్నదాన్ని గుడ్డిగా ఆచరించాలని లేదు.రాజ్యాంగ సవరణ అనేది మన రాజ్యాంగానికున్న గొప్ప లక్షణాల్లో ఒకటి. మెజారిటీ(2/3) సభ్యుల అంగీకారంతో రాజ్యాంగంలోని ఏ విషయాన్నైనా మార్చటానికి అవకాశం ఉంది.దీని ప్రకారం, రాజ్యాంగంలో మనకు ఏదైనా నచ్చకపోతే దానిని మెజారిటీ ప్రజలకు అర్థమయ్యేలా వివరించి, MPలపై ఒత్తిడి తీసుకువచ్చి పార్లమెంట్ ద్వారా దానిని సవరించుకోవచ్చు. ఈ మొత్తం వ్యవహారం ఓపిక, సహనం, సమ్యమనంతో రాజ్యాంగ బద్ధంగానే సాధించుకునే అవకాశం ఉంది.ఉదాహరణకి, పబ్స్, నైట్ క్లబ్స్ లాంటివి మన సంస్కృతికి వ్యతిరేకమని కొంతమందికి అనిపించవచ్చు. ఎందుకు వ్యతిరేకమో,వాటివల్ల కలిగే నష్టాలేమిటో ప్రజలందరికి వివరించి మెజారిటీ ప్రజలు కూడా దానికి సమ్మతిస్తే పార్లమెంట్లో ఈ విషయాన్ని లేవ దీసి,చర్చించి దేశవ్యాప్తంగా వీటిని నిషేదించే వీలుంది. కానీ ఇది ఒక్కరోజులో జరిగేది కాదు.దానికి కొన్ని సంవత్సరాలు పట్టవచ్చు. ఎందుకంటే మంచి మార్పు తేవడానికి, నిజాయితీ,సహనం చాలా అవసరం. ఇవేవీ లేని ప్రభుద్ధులు, పబ్బుల మీద దాడి చేసి హంగామా సృష్ఠిస్తారు. అదే మంటే, ఈ దేశం మీద మీకంటే మాకు ప్రేమ ఎక్కువ కాబట్టి ఇలా చేశామంటారు. వీరికి,  'దేశాన్ని ప్రేమించడం అంటే, కొన్ని మతాల్ని,సంస్కృతుల్ని ద్వేషించడమే' అనుకునే  కొన్ని రాజకీయ పార్టీలు, సంఘాలూ,చదువుకున్న కొందరు నిరక్షరాస్యులూ, మద్దతు కూడా తెలుపుతారు.దేశానికి గుండెకాయలాంటి రాజ్యాంగాన్ని అపహాస్యం చేస్తూ, మా అంత దేశభక్తులు లేరని బీరాలు పలుకుతుంటారు.ఇక ప్రస్తుతం, రాష్ట్రంలో జరుగుతున్న, విభజన,సమైక్య  ఉద్యమాలలో కూడా, యదేచ్చగా రాజ్యాంగనోల్లంఘన ప్రతినిత్యం జరుగుతూనే ఉంది.తమకు ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలని రాజ్యాంగ బద్ధంగా ఉద్యమించే హక్కు, అది సాధించుకునే అవకాశం రాజ్యాంగం ఇచ్చింది.దానిని అపహాస్యం చేసే  హక్కు ఎవరికీ లేదు.కానీ విభజన ఉద్యమమైనా,సమైక్య ఉద్యమమైనా, మరేదైనా ఉద్యమమైనా.. రాజ్యాంగానికి లోబడే ఉండాలి. అస్తమానం బందులు, రాస్తారోకోలు, బస్సుదహనాలూ,షాపుల అద్దాలు పగలగొట్టడం పైగా వీటన్నిటికీ జవాబుదారీతనం లేకుండా కేసులు ఎత్తివేయాలని మల్లీ డిమాండ్ చేయడం.. ఇవన్నీ రాజ్యాంగాన్ని పరిహసించటం కాదా అంటే, అవతలి వాల్లు కూడా చేస్తున్నారు కదా అంటూ సమర్థించుకోవటం.ఈ రకంగా రాజ్యాంగాన్ని తుంగలో తొక్కడంలో ఒకరితో ఒకరు నిత్యం పోటీ పడుతున్నారు.స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన ఈ 60సంవత్సరాల్లో, కులాల,మతాల,ప్రాంతాల వారీగా ఆలోచించడంలో బాగానే అభివృద్ధి చెందాం. అవసరమైనప్పుడు రాజ్యాంగ హక్కుల గురించి ఉద్యమిచడంపై ఉన్న శ్రద్ధ, రాజ్యాంగ విధుల గురించి మాట్లాడటంపై మాత్రం  లేకపోవడం శోచనీయం.రాజ్యాంగ హక్కుల గురించి ఉద్యమించినట్లుగానే, రాజ్యాంగ బాధ్యతలపై ఉద్యమించిననాడు,మన కులం వారికి,మన మతంవారికి,మన ప్రాంతంవారికి ఉన్నట్లుగానే, ఎదుటి కులంవారికీ,ఎదుటి మతం వారికీ,ఎదుటి ప్రాంతం వారికీ కూడా రాజ్యాంగ పరమైన హక్కులు ఉంటాయని గుర్తించి వాటిని గౌరవించడం నేర్చుకున్న నాడు, భారత దేశానికి ప్రపంచంలో ఎదురు ఉండదు. అలాంటి రోజులు త్వరలో రావాలని కోరుకుందాం.


రిపబ్లిక్ డే శుభాకాంక్షలతో.. జై హింద్!!