ఆ ముష్కరులు చేసింది తప్పే..కానీ..

మంగుళూరులో తమని తాము సంస్కృతీ పరిరక్షకులుగా, పుట్టు దేశభక్తులుగా చెప్పుకునే అల్లరి మూకలు మల్లీ రెచ్చిపోయారు. ఓ బర్త్ డే పార్టీ పై దాడిచేసి అక్కడి అమ్మాయిలు,అబ్బాయిలను కొట్టి నానా హంగామా సృష్టించారు. దానికి సంబంధించిన 'ది హిందూ' పత్రిక కధనాలు - ఇక్కడ
విషయం ఏంటంటే.. ఈ దాడికి నాయకత్వం వహించిన వ్యక్తి, 2009లో మంగులూర్లోనే ఓ పబ్ లోకి చొరబడి అక్కడి మహిళలపై దాడిచేసిన వీరుడు. ఇతని వీరత్వాన్ని అప్పుడు కూడా దేశవ్యాప్తంగా T.Vలు వీడియో  ప్రసారం చేశాయి. కానీ కర్నాటకలో ఉన్నది BJP ప్రభుత్వం కాబట్టి, అందరూ ఊహించినట్లుగానే ఇతడిమీద చర్యలేవీ తీసుకోలేదు. దానితో మళ్ళీ ఇప్పుడిలా తెగబడ్డాడు. అసలే అలవాటైన పని, పైగా దేశవ్యాప్తంగా ఫ్రీ పబ్లిసిటీ, అపై శిక్షలేవీ ఉండవనే భరోసా.. ఇంకేం కావాలి..? 

2009లో పబ్ మీద దాడి చేసినప్పుడే ఇతన్ని సరైన రీతిలో 'సత్కరించి ' ఉంటే ఇప్పుడు ఇలా చేసి ఉండే వాడు కాదు. కానీ 2009 పబ్ పై దాడిని ఖండిస్తూనే, మన సంస్కృతి, విలువలు అంటూ అనేక మంది కుహన దేశభక్తులు/సంస్కృతి భక్తులు ఇతన్ని ఇండైరెక్ట్ గా వెనకేసుకొచ్చారు. దాని ఫలితంగానే ఇతను ఇప్పుడిలా బరితెగించాడు. ఇప్పుడు కూడా ఈ సర్టిఫైడ్ దేశభక్తుల స్పందనలో మార్పులేదు. తప్పే కానీ.. సంస్కృతి,విలువలూ అంటూ నీళ్ళు నములుతున్నారు.వీరిలా స్పందించడానికి రెండు కారణాలు ఉండొచ్చు.
1. ఎప్పుడూ పబ్బులకీ,పార్టీలకీ వెల్లక, వెల్లే అవకాశం రాక, అలా వెల్లే వాల్లందరూ అక్కడ తెగ ఎంజాయ్ చేసేస్తున్నారేమో ననే ఓ విధమైన అక్కసు(జెలసీ ) వీరి స్పందనకి కారణం కావచ్చు.(తాను చేయలేని పనిని ఇంకెవరైనా చేస్తూ.. అతను దానిలో ఆటంకాలు ఎదుర్కొంటేనో లేక విఫలమైతేనో, పక్కనుండి చూసే వారికి ఓ విధమైన తుత్తి ఉంటుంది. ఇది సగటు మానవ నైజం) . 
2. నేను కానీ, మా ఇంట్లో వారు కానీ పబ్బులకి,పార్టీలకీ  వెల్లం కాబట్టి, అలా వెల్లేవారిని ఎవరేం చేసినా నాకు పోయేదేం లేదనే ఓ విధమైన నిర్లిప్తతతో, ఈ దాడుల వల్ల మన సంస్కృతి కాస్తైనా బాగుపడుతుందేమోననే ఆశ కావచ్చు.

దాడులు,సంస్కృతి అవేని రెండు వేర్వేరు విషయాలు. వీటిని ఎప్పటికీ కలిపి చూడకూడదు. ఆ పార్టీల్లో చట్టవ్యతిరేక కార్యక్రమాలేవైనా జరుగుతున్నాయనుకున్నప్పుడు దానిని చట్టప్రకారమే ఎదుర్కోడానికి ప్రయత్నించాలే తప్ప ఇలా  మృగాల్లా దాడులు చేయకూడదు. దీనిని ఖండించడంలో, ఆ ముష్కరుల్ని తీవ్రంగా శిక్షించమని అడగడంలో మీనమేశాలు లెక్కించాల్సిన అవసరం ఏ మాత్రం లేదు.
ఇక సంస్కృతి అనేది మరో అంశం. సంస్కృతిని పరిరక్షించమనీ, పబ్బులకీ,పార్టీలకీ వెల్లకండనీ శంకరాచార్యలాంటి మఠాధిపతులో, TTD లాంటి ధార్మిక సంస్థలో ప్రచారం చేస్తే బాగుంటుంది తప్ప, ఓ నలుగురు ఆకతాయిల్ని వెంటేసుకు తిరిగే ప్రతివాడు సంస్కృతి పరిరక్షకున్నని చెప్పుకోవడం, ప్రస్తుతం మన సంస్కృతి యొక్క దౌర్భాగ్యం.


సంస్కృతి-పబ్బులు-పార్టీలు


మా నాన్న యువకుడిగా ఉన్నప్పుడు వాల్ల పల్లెలో వీధినాటకాలు, కోలాటాలూ లాంటివి తెగ ఆడేవాడంట. 'ఒరే ఇది మన సంస్కృతి కాదురా' అని వాల్ల నాన్న మా నాన్నని రోజూ తిట్టేవాడంట.
కాలేజీ రోజుల్లో నేను సినిమాలు తెగ చూసేవాన్ని. 'ఒరే ఇది మన సంస్కృతి కాదురా' అని మా నాన్న నన్ను రోజూ తిట్టేవాడు. 
రేపు నా కొడుకు పెద్దయ్యాక పబ్బులకు,డిస్కోలకు వెల్తాడు. 'ఒరే ఇది మన సంస్కృతి కాదురా' అని నేను కూడా వాన్ని తిడతాను. అదే సంస్కృతి అంటే..
"ఏ సంస్కృతీ ఏనాడూ కాదొక స్థిర బిందువు. అనైక నదీనదాలు కలిసిన అంతస్సింధువు"- అన్నాడో కవి.
మార్పు చెందని జాతులు,సంస్కృతులు త్వరగా అంతరిస్తాయి. ఆ కొత్తగా వచ్చే సంస్కృతికి అప్పటికే ఉన్న సంస్కృతికీ మధ్య కొంత ఘర్షణ అనేది సహజమే. తల్లిదండ్రులు పిల్లల్ని మందలించడం అనేది అలాంటిదే..
కానీ ఇలా మందలుగా వెల్లి దాడులు చేయడమనేది సంస్కృతి కాదు. దీనికి సరైన పేరు-కుల్లు రాజకీయం.  

మతం మార్చుకుందాం రా...

కొన్నేల్ల క్రితం మాట.. ఒకానొక రోజు, ఇంటర్లో మా క్లాస్మేట్ ఐన ఓ అమ్మాయినుండి ఫోన్ వచ్చింది. తను ఇంటర్ తర్వాత తెనాలిలోని ఓ ప్రముఖ క్రిష్టియన్ కాలేజీలో డిగ్రీ చేసి, ప్రస్తుతం హైదరాబాద్లోనే PG చేస్తున్నట్లు చెప్పి, వీలైతే ఓ వీకెండ్ మీటవుదామని అడిగింది. ఎప్పుడూ లేంది ఇలా అడుగుతుందేమిటా అనుకుంటూ, ఆ నెక్ష్ట్ వీకెండే క్రిష్ణకాంత్ పార్క్ దగ్గర మీటవుదామని ప్లాన్ చేసుకున్నాము. ఇంటర్ తర్వాత అదే మొదటిసారి తనని చూడ్డం. అప్పటికి తను చాలా మారిపోయి ఉంది. ముఖాన బొట్టు,కమ్మలు  లాంటి అలంకరనలేవీ లేకుండా, బాగా ఏడ్చి మొఖం ఉబ్బిపోయినట్లు చాలా డల్ గా ఉండటంతో ఏదో ప్రాబ్లంస్ లో ఉన్నట్లుందనుకుని విషయం ఏంటని అడిగాను.  అలాంటివేమీ లేవనీ, ఒకప్పుడు చాలా బాధల్లో ఉండేదాన్ననీ, కానీ జీసస్ ని నమ్మడం మొదలు పెట్టినప్పట్నుంచి తను చాలా హ్యాపీగా ఉంటున్నట్లు చెప్పింది. తాను బాప్టిజం స్వీకరించాననీ, పెళ్ళి లాంటి ఆలోచనలేవీ తనకు లేవనీ, నన్ గా మారి జనాలకు సేవ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాననీ,ఈ విషయంపై ఇంట్లో  గొడవపడి బయటికి వచ్చేశాననీ, ప్రస్తుతం మిషనరీ వారే ఆమెను చదివిస్తున్నారనీ  చెప్పింది. పైగా జీసస్ ను నమ్మటం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలేమిటో వివరిస్తూ అనేక ఉదాహరణలు ఇవ్వడం మొదలుపెట్టింది. తమ హాస్టల్లో ఎవరో అమ్మాయికి ఏదో జబ్బు నయమైనట్లు, ఇంకొకరికి ఎవరికో బాప్టిజం తీసుకున్న మర్నాడే ఉద్యోగం వచ్చినట్లు.. ఇలా అనర్గళంగా చెప్పుకుంటూ పోసాగింది. 
తను ఎందుకు కలుద్దామందో అప్పటికి కాని నాకు అర్థం కాలేదు.
కాసేపటికి తను వెంట తెచ్చుకున్న బట్ట సంచిలో నుండి ఓ  బైబిల్ని తీసి దానిలో ఎన్ని అద్భుత విషయాలున్నాయో చెప్పడం మొదలుపెట్టింది. అసలు బైబిల్లో లేని విషయమంటూ లేదనీ, దావీదు, ఇజ్రాయేలు, బెత్లహాము,రక్తంతో పాపాల్ని కడగడం ఇలా ఏదేదో చెప్పుకుంటూ పోసాగింది. వీకెండు చక్కగా ఏ సినిమాకో వెల్లక ఇలా బుక్కయ్యానేంటా అనుకుంటూ, మధ్యలో అడ్డుపడితే ఫీలవుతుందేమోనని ఆమె చెప్పేవన్నీ సైలెంటుగా, తలాడిస్తూ వింటూ కూర్చున్నా. నా మౌనాన్ని అంగీకారంగా భావించి, ఆమె  ఓ రకమైన ట్రాన్స్ లోకి వెల్లిపోయి ఇతర మతాలనేవి ఎంత బూటకమో వివరిస్తూ, దేవుడు, క్రీస్తు రూపంలో ఎలా మానవుడిగా భూమిమీద నడిచాడో, డాక్టర్ కాకపోయినప్పటికీ రోగులకు ఎలా స్వస్థత చేకూర్చాడో చెప్పుకుంటూ పోయింది.అలా సుమారు ఓ అరగంట ప్రసంగం తర్వాత, 'చెప్పు ఇప్పటికైనా నమ్ముతావా లేదా' అని అడిగింది. పార్కుకు రమ్మనగానే, ఎగేసుకుంటూ వచ్చినందుకు నాకు తగిన శాస్తే జరిగిందనుకుంటూ ఇంకేదో ఆలోచిస్తున్న నేను, ఇప్పడుకానీ నోరు తెరవకుంటే ఈవిడ మల్లీ ఇంకో ఇన్నింగ్స్ స్టార్ట్ చేసేస్తుందనుకుని, 
'ఇంత చెప్పింతర్వాత ఇంకా నమ్మకుండా ఎలా ఉంటాను. నేను కూడా మతం మారతాను, పేరు కూడా మార్చుకుంటాను. ఏ పేరైతే బాగుంటుంది.. 'జానీ'(అప్పట్లో మనం పవన్ కల్యాన్ ఫ్యాన్!! )  అనేది క్రిష్టియన్ పేరేనా..? మహ్మద్ జానీ అని ఎవరో ముస్లిం లీడర్ ఉన్నాడుకదా, ఇంకేదైనా పేరు చెప్పు'  అన్నాను. 
అప్పుడు ఆమె మొఖంలో వెయ్యివోల్టుల వెలుగు నాకిప్పటికీ గుర్తే. 
'థ్యాంక్స్, నాకు తెలుసు నువ్వు మారతావని.  'డేవిడ్ జాన్' అని పెట్టుకో చాలా మంచి పేరు' అంది.    'రేపే నిన్ను చర్చి ఫాదర్ దగ్గరికి తీసుకెల్తా'నంది. 
'సరే అలాగే వెల్దాం కానీ, నాదో చిన్న కండీషన్'  అన్నాను. 
'ఏంటో చెప్పు' అంది. 
'ఇప్పుడు నువ్వు PG చేస్తున్నావ్ కదా,  ఆ PG నువ్వు ఫస్టు క్లాసులో పాసవ్వాలి అప్పుడే నేను మతం మారతా'నన్నాను. 
'ఓస్ అంతేనా, సరే నేను తప్పకుండా పాసై రిజల్ట్స్ రాగానే నిన్ను కలుస్తా, సరేనా?, అప్పటిదాకా ఈ బైబిల్ నీదగ్గరే ఉంచుకో, ఇది చదువుతుంటే చాలా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.'- అంది. 
'సరే, కాకపోతే బైబిల్ నీ దగ్గరే ఉంచుకో, నీ మిగతా PG బుక్స్ అన్నీ తెచ్చి నాకివ్వు ', అన్నాను.
'అదేంటి, బుక్స్ చదవకుండా పాస్ కావడం ఎలా.?'  అయోమయంగా అడిగింది.
'బైబిల్లో అన్ని విషయాలు ఉన్నాయ్ అన్నావ్ కదా, మరి అది చదివి PG పాస్ కాలేమా?' అన్నాను.
'హ్మ్మ్.. అన్నీ అంటే, సబ్జెక్ట్ విషయాలని కాదు'- అంది.
'మరి ఎలాంటి విషయాలుంటాయ్?' అన్నాను.

అంటే, జీసస్ ఎలా పుట్టాడు, ప్రజల్ని ఎలా సేవ్ చేశాడు, జీసస్ ని ఎలా సిలువ చేశారు లాంటివి..- అంది.
"ఓ అవా.. అవన్నీ నేను ఆల్రెడీ 'కరునామయుడు' సినిమాలోనే చూసేశా ను,ఆ మూవీ చాలా బాగుంటుంది- అన్నాను.
'అవే కాదు, ఇంకా బానిసల్ని ఎలా చూడాలి, వారి రైట్స్ ఏముంటాయి లాంటివన్నీ ఉంటాయి'- అంది.
'నేను ఎవరికీ బానిసను కాదు, నా కిందెవరూ బాసినలు లేరు, మరి నేనవి తెలుసుకోవడం అవసరమా?' -అన్నాను.
హ్హ్మ్మ్.. నువ్వు నన్ను కంఫ్యూజ్ చేస్తున్నావంది '- అమాయకంగా ఫేస్ పెట్టి.
'ఇందులో కంఫ్యూజన్ ఏం లేదు. ఓ హిందువు రామాయన/భారత శ్లోకాలు, గాయత్రీ మంత్రం, హనుమాన్ చాలిసా లాంటివి చదువుతాడు, క్లాసు పుస్తకాలూ చదువుతాడు  పాసవుతాడు. ఓ ముస్లిం ఖురాన్ చదువుతాడు,క్లాసుపుస్తకాలూ చదువుతాడు పాసవుతాడు. మరి ఓ క్రిష్టియన్ కూడా బైబిల్తో పాటు, క్లాసుపుస్తకాలు చదివితేనే పాసయ్యేటట్లైతే ఇంక బైబిల్ స్పెషాలిటీ ఏంటి..? ఆ మాత్రం దానికి మతం మార్చుకోవడం ఎందుకు?  ఓ హిందువూ, ఓ ముస్లిమూ చేయలేనిదీ, కేవలం ఓ క్రిష్టియన్ మాత్రమే చేయగలిగింది ఏదైనా ఉంటే చెప్పు,  ఉదాహరణకి క్రిష్టియన్లందరూ ఎక్కువకాలం బతుకుతారనిగానీ, క్రిష్టియన్లందరూ ఆరోగ్యంగా,సంతోషంగా ఉంటారని గానీ, లేదా క్రిష్టియన్లు ఎక్కువగా ఉన్న ప్రదేశాల్లో వర్షాలు చక్కగా పడతాయని గానీ ఇలాంటి ఏవైనా ఉంటే చెప్పు ఈ క్షణమే నేను కూడా మతం మార్చుకుంటా' - నన్నాను.

తను ఏమీ మాట్లాడకుండా బ్లాంక్ ఫేసుతో వింటుంది.
'మతం ఏదైనా అదికేవలం ఓ నమ్మకం మాత్రమే. ఏ మతం కూడా రీజనింగ్ కి నిలవదు. అలాంటప్పుడు ఫలానా మతం మంచిదని, ఫలానా మతం చెడ్డదని చెప్పటం మీనింగ్ లెస్.  ఈ మతం బాగలేదని మరో మతంలోకి జంప్ కావడం,పైగా దీనికోసం ఇన్నాల్లూ పెంచి పెద్దచేసిన తల్లిదండ్రులతో గొడవపడటం  మూర్ఖత్వం తప్ప మరేం కాదు'
ఇలా నా వీకెండ్ వేస్టైందనే బాధతో, ఆవేదనతో ఏవో నాలుగు భారీ డైలాగులని చెప్పాను.తను మాత్రం కల్లు తెరిచి కోమాలో ఉన్నట్లు సీరియస్ గా వింటుంది. తను నిజంగానే వింటుందో, లేక నాకు నెక్ష్ట్  బ్రైన్వాష్  సెషన్ కి మాటర్ ప్రిపేర్ చేసుకుంటుందేమోననే అనుమానం కూడా కలిగింది. ఇక ఇక్కడ ఎక్కువసేపు ఉండటం అనవసరం అనుకుని, మతం గురించి ఇంకో నాలుగు డైలాగులు వదిలి నాకు అర్జంటు పని ఉంది, వెల్దాం పద అని అక్కడి నుంచి వచ్చేశాము.    
ఆ తర్వాత తననెప్పుడూ కలిసే ప్రయత్నం చేయలేదు. ఏ మిషనరీలోనో చేరిపోయి ఉంటుందనుకుని ఆ విషయం మరిచిపోయాను.
సీన్ కట్ చేస్తే..
సుమారు 3 సంవత్సరాల తర్వాత, మా ఊరికి వెల్లే బస్సులో చంకలో ఓ ఏడాది వయసున్న బుజ్జి బాబుతో ఆమె సడన్ గా తారసపడింది.
'హాయ్, ఎలా ఉన్నావ్, ఎవరీ బాబు?' అన్నాను.
'నా కొడుకే' అంది.
'పెల్లి చేసుకున్నావా.?, ' అప్రయతంగానే అనేశాను.
'ఏం మాట్లాడుతున్నావ్', అంది ఇబ్బందిగా ఫేస్ పెట్టి.
'ఓ..సారీ, అప్పుడేదో నన్, సేవ, పెల్లి చేసుకోను అన్నావ్ కదా అదేమైంది?' అన్నాను.   
'అలా వెల్దామనే అనుకున్నాను, కానీ, ఏదో నీ పుణ్యం వల్ల ఇలా ఉన్నా' నంది.
'అదేంటి నేనేం చేశాను, కాస్త అర్థమయ్యేలా చెప్పు' అన్నాను.
'అదే, అప్పుడు నీతో మాట్లాడానుకదా, పార్కులో..  ఆ తర్వాత బాగా ఆలోచిస్తే నువ్వు చెప్పిందే కరెక్ట్ అనిపించింది. దానితో ఇక అవన్నీ వదిలేసి మరుసటి రోజే ఇంటికెల్లి పోయాను. తర్వాత, ఇంట్లోవాల్లు ఓ మంచి సంబంధం ఖాయం చేశారు. పెల్లికి నిన్ను పిలుద్దామనుకున్నాను కానీ, నువ్వు ఎక్కడో ఆన్సైట్లో ఉన్నావని తెలిసింది,దాంతో కుదర్లేదు. -అంది
ఓహ్.. నా వాగుడికి ఇంత పవర్ ఉందా అని.. ఆశ్చర్యంతో కూడిన గర్వం వల్ల వచ్చిన ఆనందం కలిగి,  ఏ..షబాశ్..షబాశ్.. అని నన్ను నేనే భుజం చరుచుకున్నా. 
'సరే, ఇంతకీ బాబు పేరేంటి' అన్నాను, గులాబ్ జాం లాంటి బాబు మెత్తటి బుగ్గలు నిమురుతూ..
''హిమనేష్' -శివుడి పేరు,బాగుందా?' అంది.
'డేవిడ్ జాన్' అంత పవర్ ఫుల్ గా లేదు గానీ, బాగానే ఉంది' అన్నాను.
'నువ్వు మరీ ఎక్కువ చేయకు' అంది, నవ్వుతూ.. ఇంతలో డ్రైవర్ బస్సు స్టార్ట్ చేయడంతో, బై చెప్పి వెల్లి సీట్లో కూర్చున్నా..బస్సు రివ్వున దూసుకెల్లింది కర్నూల్,కడప వైపుకు..                          - The End.         

ఎకనమిక్ అండ్ పొలిటికల్ వీక్లీ లో బీఫ్ ఫెస్టివల్ పై వ్యాసం

ఎకనమిక్ అండ్ పొలిటికల్ వీక్లీ లో 'ఉస్మానియాలో బీఫ్ ఫెస్టివల్ పై ' ఇవాల వచ్చిన వ్యాసం లింక్--
 http://epw.in/epw/uploads/articles/17376.pdf


ఆవుతో ఇన్నాల్లూ దేశంలోని అల్లరి మూకలు సాగించిన రాజకీయాన్ని, ఇప్పుడు ఉస్మానియాలో మొదలైన ఈ ఉద్యమం దేశంలోని ఇతర ప్రాంతాలకి విస్తరిస్తే జరగబోయే పరిణామాల్ని ఇది చక్కగా వివరించింది.. (ఈ అంశంపై నేను ఇది వరకు రాసిన విశ్లేషణకి దాదాపు దగ్గరగా...)    

Beef Festival at Osmania
The political battle over what we can eat is a challenge to established politics across the spectrum.
Beef, or more generally, the meat of cattle has been a contentious
issue for more than a century, leading at times to
riots, killings, social divisions and political movements.
Much of this has been initiated by groups foregrounding their
“Hindu” identity who have used the protection of the cow to mark
out lines of difference from the “Other”, primarily Muslims. Indian
politics and academia are by now, thanks to this bloody history,
well conditioned to view public posturing over beef eating as the
preserve of Hindutva politics which furthers a reactionary agenda.
The “beef festival” organised by some dalit and left student
groups in Osmania University of Hyderabad has been, however,
quite an unprecedented affair. This is perhaps the fi rst time that
an organised voice has been raised in favour of eating beef.
What is striking is that most political formations did not know
how to react to this “festival”. The secular formations, which do
not want dietary restrictions imposed by law, seem to be divided,
largely between those who have condemned this event for
stirring up communal and caste tensions over a “trivial” issue
and those who have looked on in indifference at this “spectacle”.
Outside of the networks of dalit activism there do not seem to
be many takers for what these groups call a movement against
“Food Fascism”.
The Hindutva forces, of course, reacted with the expected
violence, but their protest was both ill-organised and localised
and indicated that they really did not know how to meet this
ideological and political argument that beef is integral to dalit
food cultures and should be provided in public spaces like university
hostels and canteens. The cow-related politics of Hindutva
has been primed only to hit at the Muslims, while here the opponents
were dalits, whom the Hindutva forces are keen to bring
within their political fold. This explains much of their ideological
and political disarray on this occasion. That this beef festival
was timed with Ambedkar Jayanti made matters that much
more diffi cult for the Rashtriya Swayamsevak Sangh family
which would not want to appear hostile to this dalit icon.
A similar food protest was organised by dalits in Karnataka
who cooked and served meat on Ambedkar Jayanti to break a
state law which banned sale and consumption of meat on that
day, forcing the Bharatiya Janata Party government to quietly
withdraw its order. News reports suggest that Osmania University’s
beef festival has become something of an exemplar and
plans are now afoot in various parts of the country to organise
such beef and/or meat festivals to highlight “non-brahmanical”
food traditions.
This is the fi rst time in the history of modern India that a
political challenge has been thrown, apparently with some
success, to the Hindutva politics around the cow. This move also
throws a spanner in the Hindutva attempts to ally with and
possibly incorporate dalit politics within its folds. Despite the
widening legal proscription on the sale of beef, it remains widely
available though only surreptitiously in most states of India.
Offi cial data itself suggests that beef is among the most commonly
eaten of non-vegetarian foods. In 2001 out of a total
annual per capita meat consumption of 5.6 kg, beef (cow, buffalo,
veal, etc) accounts for as much as 2.8 kg while lamb, goat, pork and
chicken together make up for the rest. Government data indicates
that Indians on an average probably get more protein from the
consumption of meat and fi sh than they get from pulses.
It is also important to remember that beef is primarily a food
of the poor, whatever the religious affi liation. And the Muslim
gentry often exhibit biases about beef similar to upper-caste
Hindus. The shrillness and violence of the cow protection movement
has been successful in representing the food of the poor
and discriminated as the preferred dish of the Muslim.
The question, then, which has been foregrounded by the
organisers of the Osmania University beef festival is: Who are
these people who eat all this beef (and meat)? How has Hindu,
or even Indian, food culture been defi ned as largely vegetarian
and who has decided that beef is against Hindu food culture? It
is the north Indian, Hindu, upper-caste male who has had a free
run for more than a century and a half in defi ning Indian food and
culture. The beef festival is an assertion by those who have
remained at the cultural/ideological margins of India that they
will not be defi ned anymore by this so-called mainstream; rather
they will defi ne what constitutes this mainstream.
Until some years ago, the entrants from the margins into the
national mainstream were too few to assert themselves. But the
cumulative effect of the slow, yet steady, rise in literacy, social
as well as physical mobility, the opening up of professions, the
development of the media, the consumerist boom, etc, of the
past few decades are all perhaps leading to a structural transformation
of India’s mainstream. It is not a coincidence that the
beef festival was organised in a university that has been at the
heart of live political battles over caste, region and religious
identity and not in one of the traditional left bastions. This new
politics challenges and confounds not just the Hindutva forces,
but equally the gentrifi ed left-liberal politics of composite
culture and Sarva Dharma Sambhava.

ఉస్మానియాలో పెద్ద కూర పండగ - BJPకి పెద్ద గండం

బీఫ్ తినడం- కొంతకాలం క్రితం వరకూ అతివాద హిందూ గ్రూపులకి ఇది చాలా ఇష్టమైన పదం. ఎందుకంటే, వీరిదృష్టిలో హిందువులెవ్వరూ బీఫ్ తినరు. కేవలం ముస్లింలు మాత్రమే తింటారు. అది కూడా హిందూ సంస్కృతిని పరిహాసం చేయడానికే తింటారు. బీఫ్ తినని 80% శాతం మంది హిందువుల(క్రిష్టియన్లు,ముస్లింలూ కానివారందరూ హిందువులేననే వీరి లెక్క ప్రకారం) మనోభావాలు గాయపరచడం కోసమే తింటారు... ఇలాంటి పలు ఆవేశపూరిత విషయాల్ని హిందూ ఓటర్లకి వివరించి వారిని ముస్లింల పైకి ఉసిగొల్పడంలో, తద్వార వారి ఓట్లను కొల్లగొట్టడంలో ఇన్నాల్లూ ఈ విషయం వారికి బాగా ఉపయోగపడింది. కానీ ప్రస్తుతం ఉస్మానియా యూనివర్సిటీలో దలిత విద్యార్థి సంఘాల నాయకత్వంలో జరుగుతున్న బీఫ్ ఫెస్టివల్ వీరి ఆశలకి భారీగా గండికొడుతుంది.    ఈ ఫెస్టివల్ లో భాగంగా జరిగిన అనేక అవగాహన సదస్సుల్లో పాల్గొన్న వక్తలు, పెద్ద కూరతినడం దలిత సంస్కృతిలో అనాదిగా ఎలా భాగమైందో వివరించడంతో పాటు, ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో హాస్టల్ మెనూల్లో బీఫ్ ని చేర్చాల్సిన అవసరాన్ని కూడా కూలంకషంగా వివరించడం జరిగింది. వీరు చెప్పేదేమిటంటే, బీఫ్ లో పోషక విలువలు అత్యధికంగా ఉంటాయి. ఇతర మాంసాహారాలైన చికెన్,మటన్ లాంటివి ప్రస్తుతం చాలా ఖరీదైపోయాయి. 100 రూపాయలకి వచ్చే చికెన్,మటన్లతో పోల్చితే, అదే రేటుకు వచ్చే బీఫ్ పరిణామం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. కావున పేదరికం,పౌష్టికాహార లోపంతో బాధపడే దలిత విధ్యార్థులకి బీఫ్ తినడం అనేది అత్యావశ్యకం.  ఈ విధంగా, ఇన్నాల్లూ అదేదో ముస్లింలు మాత్రమే చేసే (బీఫ్ ముట్టని ముస్లింలు కూడా అనేక మంది ఉన్నారు. వీరిలో కూడా పేద ముస్లింలే ఎక్కువగా బీఫ్ తింటారు. )  ఘోర అపరాధంగా,దేశద్రోహ సమానమైన నేరంగా చాటింపు వేసుకుంటూ బతికేసిన BJP,RSS,ABVPలాంటి సంఘాలకు, తీరా ఇప్పుడు దానికి ప్రతికూలమైన వాదనలు దేశజనాభాలో అత్యధికంగా ఉన్న దలిత,వెనుకబడిన వర్గాల నుండి రావడంతో, గొంతులో పచ్చి వెలక్కాయపడ్డట్టుగా ఐంది. ఇప్పుడు సంస్కృతి,మనోభావాలు లాంటి భారీ డైలాగులతో, భౌతిక దాడులతో  ఈ దలిత సంఘాలతో పెట్టుకుంటే, 'అంటే మేము బీఫ్ తిన్నంత మాత్రాన హిందువులం కాకుండా పోతామా?' అని వీరు అనేయగలరు. దానికి అవునంటే, ఆ నిర్వచనం ప్రకారం  దేశ హిందూ జనాభా ఎంతో మరో సారి లెక్కించ వలసి ఉంటుంది. అంటే BJP ఓటుబ్యాంకుకు పెద్ద గండి అన్నమాట. (హిందూయేతరులు BJPకి ఎట్టిపరిస్తితుల్లో ఓటు వేయరు. అసలు వారి ఓట్లను పొందాలనే ప్రయత్నం కూడా ఆ పార్టీ ఎప్పుడూ చేయదు.). 'సరే తినండి' అంటే, ఇన్నాల్లూ ముస్లింల మీద ఇదే సాకు చూపి విద్వేషం చిమ్ముతూ, తమ పాలన ఉన్నరాష్ట్రాల్లో గోవధకి, మనుషుల వధకన్నా కృరమైన చట్టాలు చేసిపెట్టుకుని,(ఉదాహరణకి, మధ్యప్రదేశ్లో పోలీసులు ఎవరైనా ఓ వ్యక్తిపై ఓ మనిషిని చంపినట్లు నేరం మోపితే అతడు ఆ నేరం చేశాడని నిరూపించాల్సిన బాధ్యత పోలీసులకు ఉంటుంది. అదే ఓ వ్యక్తిపై గోవధ చేసినట్లు నేరం మోపితే, అతడు నేరం చేయలేదని నిరూపించుకోవలసిన బాధ్యత ఆ నిందితునిపై మాత్రమే ఉంటుంది. ఒకవేల అతను నిరూపించుకోలేకపోతే అత్యధికంగా యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష కూడా విధించవచ్చు. ) వీటి ద్వారా అక్కడి మైనారిటీల్ని హింస్తిస్తున్న తమ కపటత్వం బయటపడుతుంది. 
కావున ఎలా చూసుకున్నా, ఉస్మానియా లో మొదలైన ఈ బీఫ్ ఫెస్టివల్, భవిష్యత్తులో  BJP కి పెనుసవాలుగా మారనున్నటం సుష్పష్టం.

ఈ పాడు పని కూడా వారిదే!!!

టైంస్ ఆఫ్ ఇండియా లో వచ్చిన ఈ వార్త చూడండి.

http://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/Saffron-extremists-desecrated-temple-to-trigger-riots-Cops/articleshow/12657326.cms

 వారికి కావలసింది -ప్రజలు మతాల వారిగా విడిపోవాలి, ఒకరినొకరు శత్రువులుగా చూసుకోవాలి-ఒకరిపై ఒకరికి ద్వేషం కలగాలి. అప్పుడు హిందూ పరిరక్షకులమని వీరు ఎంటరవుతారు. ప్రభుత్వం, పోలీసులు,కోర్టులు అందరూ ముస్లింల పక్షం వహించి హిందువులకు ద్రోహం చేస్తున్నాయని గొంతు చించుకుంటారు. తాము అధికారంలో ఉంటే ఇలా జరగదని నమ్మబలుకుతారు. క్రమంగా ఓటుబ్యాంకును పెంచుకుంటారు. Fishing in Troubled waters అనేది వీరికి బాగా ఒంటబట్టింది.దీని ద్వారా వీరికి కావలసిన రాయకీయాధికారం విజయవంతంగా పొందుతారు. పాపం.. వీరి వలలో పడే ఆ అమాయక చేపలే బలయ్యేది..
Related Previous posts - 

ఆ పాడు పని చేసింది వాల్లే..(ఇలాంటి వార్తలు తెలుగు పేపర్లలో రావు. )  http://andamainacheekati.blogspot.in/2012/01/blog-post.html 

'ఆత్మస్థుతి-పరనింద ' మాంచి కిక్ ఇచ్చే కాంబినేషన్ http://andamainacheekati.blogspot.in/2010/12/blog-post_24.html

మతకలహాలు--లాభనష్టాలు

"మతకలహాలు కొందరు ఉద్దేశ్యపూర్వకంగానే చేయిస్తున్నట్లు మా దగ్గర సమాచారం ఉంది. నిందితుల్ని తొందర్లోనే అరెస్టు చేస్తాం- వారిని వదిలేది లేదు-" మతకలహాలు జరిగిన ప్రతిసారీ మన పోలీసు బాసులు వల్లె వేస్తున్న రొటీన్ డైలాగులు ఇవి. కానీ ఇప్పటిదాకా జరిగిన అనేక మతకలహాల్లో ఏ ఒక్కరికైనా శిక్షలు పడిన దాఖలాలు లేవు. ఆ కుట్రదారులు ఎవరో, దేనికోసం వారు ఈ దారుణాలకి ఒడిగడుతున్నారో ఏ ఒక్కసారైనా ఆధారాలతో నిరూపించలేదు. 
మత కలహాల్ని సృష్టించేది ఎవరైనా వారు ఏదో ప్రయోజనాన్ని ఆశించే చేస్తుంటారనేది మాత్రం సుస్ఫష్ఠం. ఇప్పుడు హైదరాబాద్ లో జరుగుతున్న మతకలహాల్నే తీసుకుంటే, మొదట ఎవరు ప్రారంభించినా, గొడవలన్నీ ముగిసే సరికి బాధితులు,నిందితులు ఇరువైపులా ఉంటున్నారు. ఈ బాధితుల్ని పరామర్శించటం, పోలీసులు నిందితులుగా అణుమానించి అరెస్టులు చేసిన వారిలో నిజంగానే ఎవరైనా అమాయకులు ఉంటే వారి తరపున న్యాయపోరాటం చేసి, చట్ట ప్రకారం వారిని విడిపించేలా ప్రయత్నించటం ఆ ప్రాంత రాజకీయ నాయకుల బాధ్యత. పరామర్శల విషయమే తీసుకుంటే ఇరు మతాల్లో ఓటు బ్యాంకులు ఉన్నాయనుకునే తెలుగుదేశం, కాంగ్రెస్ లాంటి పార్టీల నాయకులు ఇరు వర్గాల బాధితుల దగ్గరికీ వెల్తారు. ఆల్రేడీ ప్రత్యర్థి వర్గం చేతిలో అప్పుడే గాయపడి/నష్ట పోయి ఉండటం వల్ల వీరు తమ ఆవేదనని కాస్త గట్టి గానే వెల్లగక్కుతారు. ఆ మతం వారే మొదట తమ మీద దాడి చేశారని, తాము మాత్రం పూర్తి అమాయకులమని,  అసలు తాము వారి మీద ఒక్కరాయిని కూడా విసరలేదనీ ఇలా తమ వైపు వాదనల్నే వినిపిస్తారు. ఇది సహజం. ఈ విషయం ఆ నాయకులకి కూడా తెలుసు కాబట్టి, ఓ అవునా, అలా చేశారా, సరే.. వారిని చట్ట ప్రకారం విచారించి శిక్షిస్తాం లాంటి రొటీన్ డైలాగులు ఇరువర్గాలకీ  చెప్పి పరామర్శల కార్యక్రమం  మమా అనిపించేస్తారు. అదే మతతత్వ పార్టీలైన BJP.MIM లైతే ఇరువర్గాలనీ కాకుండా, కేవలం తమ వర్గ బాధితుల్ని మాత్రమే  పరామర్శిస్తారు. ఎదుటి వర్గం గురించి వారు చెప్పే విషయాలకు చలించి పోతున్నట్లుగా, రెచ్చిపోతున్నట్లుగా నటిస్తారు. బేసికల్గా ఆ వర్గం వారు అంతేననీ, వారికి ఓ గట్టి గుణపాఠం చెప్తే తప్ప బుద్దిరాదని, ప్రస్తుత ప్రభుత్వం ఓట్ల కోసం వారికి వంత పాడుతుందని అదే తమ ప్రభుత్వం గనక అధికారంలో ఉండి ఉంటే ఇలా జరిగేది కాదనీ.. ఐనా సరే వారి రక్షణకోసం తాము ప్రాణాలకు తెగించైనా పోరాడతామనీ.. ఇలా అప్పటికే వారిలో ఉన్న ఆవేశాన్ని మరింతగా రగిలించడానికి ప్రయత్నిస్తారు.  ప్రజలకి  అభివృద్ధి,మంచి పాలన,పారదర్శకత - వీటన్నిటికన్నా 'రక్షణ ' అనేది అత్యంత ముఖ్యమైనఅంశం కాబట్టి, ఆ తర్వాత వచ్చే ఎలక్షన్లలో, ఏ పార్టీ ఐతే తమకు పూర్తి రక్షణని కల్పించగలదో దానికే ఓట్లేస్తారు. అంటే ఇరువైపులా సమ్యమనం పాటించండి అని తటస్థంగా చెప్పే తెలుగుదేశం, కాంగ్రెస్, కమ్మ్యూనిస్ట్ ల  లాంటి లౌకిక వాదపార్టీలకంటే, 'వారి ' నుండి మీకు రక్షణ కల్పిస్తామని  కాటగారికల్ గా చెప్పే MIM,BJP లాంటి పార్టీలకే ఆయా వర్గాలు ఓట్లేస్తాయి. ఈ రకంగా మత పరమైన గొడవలు జరిగినప్పుడు, ప్రజలు  మతాల వారీగా చీలిపోయి మతతత్వ పార్టీలు బలపడతాయి. ఒకప్పుడు పార్లమెంట్లో  కేవలం 2 స్థానాలున్న BJP అనతి కాలంలోనే కేంద్రంలో అధికారంలోకి రావడానికీ(రామ మందిర వివాదం ప్రధాన ఎజెండాగా), అభివృద్ధికి ఆమడ దూరంలో ఉన్నా పాతబస్తీ ప్రజలు ప్రతిసారీ MIM నే గెలిపించడానికీ ఈ మతపరమైన విభజనలే కారణం. కాబట్టి ఇలాంటి మతపరమైన విభజనలవల్ల అత్యధికంగా లాభపడేది ఇలాంటి పార్టీల నాయకులు, వారి అనుచరులు మాత్రమే. ఇక నష్టపోయేది మాత్రం ఇరువైపులా ఉన్న సాధారణ జనం. 
Related Previous posts - 

ఆ పాడు పని చేసింది వాల్లే..(ఇలాంటి వార్తలు తెలుగు పేపర్లలో రావు. )  http://andamainacheekati.blogspot.in/2012/01/blog-post.html 

'ఆత్మస్థుతి-పరనింద ' మాంచి కిక్ ఇచ్చే కాంబినేషన్ http://andamainacheekati.blogspot.in/2010/12/blog-post_24.html

చర్య-ప్రతిచర్య సిద్ధాంతానికి పెడర్థాలు..

ఏదైనా ఓ వస్తువును ఓ చర్యకు గురిచేస్తే, ఆ వస్తువు కూడా దానికి సమానమైన ప్రతిచర్యను కలిగిస్తుంది. ఇది ప్రఖ్యాత న్యూటన్ మూడవ సూత్రం. ఇక్కడ గమనించవలసిన విషయం, ఆ చర్య-ప్రతిచర్య అనేది కేవలం ఆ కర్త-గ్రహీత లకు మాత్రమే పరిమితమై ఉంటుంది. A, Bపై చర్య చేస్తే, B ప్రతిచర్యను Aపైనే చూపిస్తుంది తప్ప, Cపై కాదు. ఒకవేళ అలా చేసిందంటే దానిని Cపై చర్యగా పరిగనించాలి తప్ప ప్రతిచర్యగా కాదు. ఇదీ స్థూలంగా చర్య ప్రతిచర్య సిద్ధాంతం. ఈ సూత్రం ప్రాణం లేని వస్తువుల గురించి ప్రతిపాదించబడింది. ఆధిపత్యం కోసం,మనుగడ కోసం ఒక జాతి మరోజాతిపై దాడులకు,ప్రతిదాడులకు దిగే ఆటవిక యుగంలో ఇది మనుషులకు కూడా వర్తించేదేమో కానీ, ప్రత్యేక చట్ట,న్యాయ వ్యవస్థల్ని కలిగిన ఏ ఆధునిక సమాజమూ దీనిని మనుషులకి వర్తింపచేయదు. ఎందుకంటే ఆధునిక సమాజంలో జరిగే ఎలాంటి చట్టవ్యతిరేక 'చర్య'కైనా,  'ప్రతిచర్య' చేసే బాధ్యత పోలీసు,న్యాయవ్యవస్థలకీ, ఇవి సక్రమంగా తమ విధుల్ని నిర్వర్తించేందుకు అనువైన పరిస్థితుల్ని కల్పించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వానికీ  ఉంటాయి. కానీ, సాక్షాత్తూ ఓ రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి ఈ చర్య ప్రతిచర్యల్ని ప్రజలకి గుర్తుచేసి కొన్ని వేల మంది అమాయకుల ఊచకోతకు కారణమవ్వడం అనేది ఆధునిక భారత ప్రజాస్వామ్యంపై  ఎన్నటికీ మాయని మచ్చ లాంటిది.
                            పదేల్ల క్రితం Feb27, 2002న జరిగిన గోధ్రా రైలు దహనం అనేది ముమ్మాటికీ ఓ హేయమైన చర్య. ఈ చర్యకు ప్రతిచర్య గా అక్కడి పోలీసు, న్యాయవ్యవస్థ నిందితులని గుర్తించి,విచారించి, నిందితులు ఎవరైనా, ఎందరైనా వారిని కఠినంగా శిక్షించవలసింది.కానీ దానికి విరుద్ధంగా ఆ రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి నరేంద్ర మోడీ, బాధిత వర్గానికి చెందిన వారికి ప్రతీకారం తీర్చుకునే హక్కు ఉందని తీర్మాణించేసి,  దీనికి కావలసిన తోడ్పాటును అందించవలసిందిగా  అక్కడి పోలీసు ఉన్నతాధికారులకు ఆదేశాలు జారీచేశారనేది ప్రధాన ఆరోపణ.  ఇది ఇంకా న్యాయస్థానాల్లో నిరూపించబడనప్పటికీ, ఆ రైలు దహనం ఘటన అనంతరం గుజరాత్ మొత్తం మీద కొన్ని రోజుల పాటు యదేచ్చగా జరిగిన సామూహిక సజీవ దహనాలు, మానభంగాలు, హత్యలు, చివరికి గర్భినులని కూడా కిరాతకంగా చంపడం, ఓ మాజీ  MPని కూడా అతని కుటుంబ సభ్యులతో  పాటు ఇంట్లో బంధించి సజీవ దహనం చేయడం లాంటివి అక్కడ ఉన్నత స్థాయిలో జరిగిన కుట్రల్ని కల్లకు కట్టేవే. ఎక్కడో ఏదో ఓ సంఘటన జరిగిందని దానితో ఏ మాత్రం సంబంధంలేని అమాయకుల మీద జరిగిన ఈ దారుణాల్ని ప్రతిచర్యగా కాక,చర్యగా చూడాల్సి ఉంది. మరి ఈ చర్యకి ప్రతిచర్యని ఎవరు ఎలా చేయాలి? ఈ ప్రతిచర్యని చట్ట ప్రకారం విచారించి అమలు చేయవలసిన పోలీసు, న్యాయవ్యవస్థలు సక్రమంగా పనిచేస్తున్నాయా..? చర్య జరిగేటప్పుడు బాధితుల ఆక్రందనల్ని ఏమాత్రం ఖాతరు చేయని పాలకులు, ఇప్పుడు కనీసం న్యాయం  పొందడంలోనైనా వారికి సహకరిస్తున్నారా..? అనేవి ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్నలు. గుజరాత్ అల్లర్లలో సామూహిక జనహనన జరిగిన అనేక కేసుల్లో, సాక్షాత్తూ సుప్రీం కోర్టు కలగ జేసుకుని ఆఞాపించేవరకూ అక్కడి పోలీసులు కేసులు కూడా నమోదు చేయలేదనేది కాదనలేని కఠోర సత్యం. ఇక 14మందిని సజీవ దహనం చేసిన బెస్ట్ బేకరీ కేసు విచారణ జరిగిన తీరు గుజరాత్లోని  పోలీసు వ్యవస్థ నిష్క్రియాపరత్వానికి పరాకాష్టగా నిలుస్తుంది. మొదట ఈ కేసును విచారించిన అక్కడి ఫాస్ట్ ట్రాక్ కోర్టు సాక్షాలు లేని కారణగా మొత్తం 23 మంది నిందితుల్ని నిర్దోషులుగా విడుదల చేసింది.అనంతరం దేశ వ్యాప్తంగా ఈ తీర్పుపై పెల్లుబికిన నిరసనల్నిపరిగణించిన సుప్రీం కోర్టు, ఈ కేసును మహారాష్ట్రకు బదిలీ చేయగా,పునర్విచారణలో అదే నిందితుల్లోని 9 మందికి జీవిత ఖైదు విధించబడింది. ఇలాంటి కేసులు అనేకం గుజరాత్లోని వివిధ జైల్లలో, వివిధ దశల్లో విచారణలో ఉన్నాయి. మోడీ ప్రభుత్వానికి ఇబ్బంది కలిగించేలా నిజాలు వెల్లడించడానికి ముందుకు వచ్చిన సంజీవ్ భట్ లాంటి పోలీస్ ఆఫీసర్లను, సస్పెండ్ చేయడం, పాత కేసుల్ని తిరగతోడి జైలు పాలు చేయడం ద్వారా  నిజాయితికి దక్కే నజరానా ఎంత కఠినంగా ఉంటుందో గుజరాత్ ప్రభుత్వం స్పష్టంగానే  హెచ్చరిస్తోంది.

ఆర్థిక అభివృద్ధిని చూసి మోడీని క్షమించవచ్చా..?

మోడీని గొప్ప అడ్మినిస్ట్రేటర్ గా, గుజరాత్ రాష్ట్రాన్ని అభివృద్ధి పథంలో పయనింపచేస్తున్న గొప్ప CMగా అరుణ్ జైట్లీ, నితిన్ గడ్కారీ లాంటి వారు కొనియాడుతుంటారు.పైగా గుజరాత్ మతకలహాలనేవి గోధ్రా రైలు దహణానికి 'ప్రతిచర్యగా' మాత్రమే జరిగాయనీ, వీటి ఆధారంగా మోడీని తప్పుపట్టలేమనీ కూడా చెబుతుంటారు. 2007లో CNN-IBN ఇంటర్వ్యూలో,  'గుజరాత్లో ముస్లింలపై జరిగిన అఘాయిత్యాలకి చింతిస్తున్నారా..?' అని విలేఖరి కరణ్ థాపర్  అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వడానికి ఇష్టపడని మోడీ ఆ ఇంటర్వ్యూని అర్థాంతరంగా ఆపేసి స్టూడియో నుండి వెల్లిపోవడం అప్పట్లో తీవ్ర చర్చనీయాంశమైంది. గుజరాత్లోని మతకలహాల బాధితులకి అతను ఏనాడూ కనీస సానుభూతిని కూడా చూపలేదని బహిరంగ సత్యం. ప్రజల్ని మతప్రతిపదికన విభజించి చూస్తూ, ఓ వర్గానికి న్యాయాన్ని, జీవించే హక్కును కాలరాస్తున్న ఓ వ్యక్తి, కొన్ని కోట్లరూపాయల పెట్టుబడుల్ని తీసుకురాగలిగినంత మాత్రాన గొప్పవాడు అయిపోతాడా..? గుజరాత్ ఘటనలకి చర్య-ప్రతిచర్య సిద్ధాంతాన్ని ఆపాదించి మోడీ నేరాన్ని, వైఫల్యాన్ని కప్పిఉంచడం, అక్కడి ఆర్థికాభివృద్ధిని చూపించి మోడీని జాతీయ నాయకునిగా నిలబెట్టడం వీరి తాపత్రయంగా కనిపిస్తుంది.

మరి గుజరాతీలు మోడీని ఎందుకు గెలిపిస్తున్నట్లు?

గుజరాత్ లో జరిగిన గొద్రా అనంతర మారణహోమాల్ని నివారించలేకపోవడంలోనూ,వీటికి కారకులైన నిందితుల్ని శిక్షించేలా అక్కడి పోలీసు,చట్ట వ్యవస్థల్ని సమాయత్తం చేయలేకపోవడంలోనూ గుజరాత్ ప్రభుత్వ వైఫల్యాన్ని సుప్రీం కోర్టు అనేక సార్లు ఎండగట్టింది. ఈ విషయంలో గుజరాత్ ప్రభుత్వ వైఖరి, దేశంలోని లౌకిక వాదులకు, ఇతర మైనారిటీలకు తీవ్ర అసంపృతిని కలిగిస్తూ, అక్కడి బాధితులపై సానుభూతిని కలిగిస్తున్నా , గుజరాతీలకు మాత్రం ఇదేమంత ప్రాధాన్యత ఉన్న అంశంలా అనిపించడంలేదు. 2002, మరియు 2007 అసెంబ్లీ ఎలెక్షన్లలో వారు మోడీకి అనుకూలంగా తీర్పు నివ్వడమే దీనికి నిదర్శనం. దీనిలో BJPకి రాష్ట్రంలో ఏకైక ప్రత్యామ్నాయమైన కాంగ్రెస్  అత్యంత బలహీన స్థితిలో ఉండటం ఒక కారణమైతే, అక్కడి హిందూ,ముస్లిం సమాజాల మధ్య గల స్పష్ఠమైన అంతరం(కమ్యునల్ డివైడ్) మరో కారణం.
                        మానవ మనస్తత్వ శాస్త్రం ప్రకారం, కష్టాల్లో ఉన్న ఓ వ్యక్తిపై, మరో వ్యక్తి చూపే సానుభూతి, వారిరువురి మధ్యగల సఖ్యతను, మరియు అతనిపై అప్పటికే ఏర్పరచుకుని ఉన్న అభిప్రాయాన్ని బట్టి  మారుతుంటుంది.  ఉదాహరణకు ఒక వ్యక్తికి కష్టాలలో ఉన్న మరో అపరిచిత వ్యక్తిపై ఉండేది సాధారణ(కనీస) సానుభూతి అనుకుంటే, అదే పరిస్థితుల్లో ఉన్న 'తన' వర్గానికి చెందిన వ్యక్తిపై ఆ కనీస సానుభూతి కంటే ఎక్కువే ఉండి, అతన్ని కష్టాలనుండి విముక్తి కలగజేయడానికి ప్రయత్నించేలా కూడా సమాయత్తం చేయవచ్చు. అట్లే ఆ కష్టాలలో ఉన్నది తన ప్రత్యర్థి వర్గానికి చెందిన వ్యక్తి అని తెలిస్తే, అతనిపై కనీస సానుభూతి కూడా ఉండకపోగా తన 'పాపాన్ని అనుభవిస్తున్నాడన్న' తాత్సార వైఖరి ఉంటుంది. ఇక్కడ వర్గం అనేది పరిస్థితుల్ని బట్టి కులం, మతం, భాషా, ప్రాంతం వీటిలో ఏదైనా కావచ్చు. అట్లే సానుభూతి చూపడంలో ఈ రకమైన వ్యత్యాసాలను ఆ కష్టాలలో ఉన్న వ్యక్తి పై అప్పటికే ఏర్పడి ఉన్న అభిప్రాయాన్ని బట్టి కూడా మారుతుంటుంది, అంటే  కష్టాలలో ఉన్నది మంచి వ్యక్తి అని తెలిస్తే అతనిపై ఎక్కువ సానుభూతి, అంత మంచి వాడు కాదు అనే అభిప్రాయం ఉంటే, తక్కువ సానుభూతి ఉంటుంది.దేశ విభజన సంధర్భంగా, గుజరాత్లో సరిహద్దు కిరువైపులా జరిగిన మత ఘర్షనలు  మొదులుకొని, RSS,VHP,భజరన్ దల్ లాంటి సంస్థలు ఆ తర్వాత అక్కడ ఒక పద్ధతి ప్రకారం  చేపట్టిన ముస్లింల పట్ల దుష్ప్రచారం ఫలితంగా, ముస్లింలు మిగతా వర్గాలనుండి పూర్తిగా వేరుచేయబడటంతో, వారి పట్ల ప్రభుత్వం ఎంత వివక్షాపూరితంగా వ్యవహరించినా అది మెజారిటీ ప్రజలకు నేరంగా అనిపించని పరిస్థితులు ప్రస్తుతం అక్కడ నెలకొని ఉన్నాయి. ఇలాంటి స్థితి దేశంలోని ముస్లింల మరియు ఇతర మైనారిటీల  మనుగడకు ఎంత ప్రమాదకరమో గుజరాత్ దారుణాలు తెలియజేస్తున్నాయి.

చాపకింద నీరులా ముస్లింల పరాయీకరణ

గుజరాత్ లో విజయవంతంగా పరీక్షించబడ్డ 'పరాయీకరణ ' చర్యలు దేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాల్లోనూ అమలు చేసే ప్రయత్నాలు చాపకింద నీరులా జరుగుతూనే ఉన్నాయి. BJP పాలిత రాష్ట్రాల్లో ఈ వైఖరుల్ని ప్రత్యక్షంగా గమనించొచ్చు. కర్నాటకలోని భాగల్కోట్లో జనవరి 1,2012 నాడు జరిగిన సంఘటన దీనికో చిన్న ఉదాహరణ మాత్రమే. అక్కడ తహసిల్దార్ ఆఫీసు ఎదురుగా జనవరి 1 వ తేదీన ,పాకిస్తాన్ జండా ఒకటి వెలసింది. అక్కడి ముస్లిములే ఈ పని చేశారని శ్రీరాం సేన, భజరంగ్ దల్, RSS లాంటి సంస్థలు ధర్నాలు,ర్యాలీలు నిర్వహించి అనేక ముస్లింల షాపులు, మరీయూ ఓ మసీదును కూడా ధ్వంసం చేశారు. కానీ పోలీసు విచారణలో ఇది ముస్లింల పని కాదనీ, మత వైషమ్యాలను పెంచి దానిద్వారా రాజకీయ లబ్ధి పొందాలని అక్కడి స్థానిక BJP నాయకులు ఈ పని చేయించారనీ తేలింది. దీనిలో భాగస్వామ్యులైన 7 మందిని శ్రీరాం సేన కార్యకర్తలుగా పేర్కొంటూ పోలీసులు కేసు నమోదు చేశారు. ఇది దేశవ్యాప్తంగా పార్టీకి చెడ్డపేరు తెస్తుందని గ్రహించి వెంటనే తేరుకున్న రాష్ట్ర BJP ప్రభుత్వం, ఆ తర్వాత ఈ కేసుకు సంబంధించిన విషయాలేవీ బయటికి పొక్కనీకుండా  పోలీసుల్ని కట్టడి చేసేసింది. అక్కడి స్థానిక ముస్లింల అదృష్టం బాగుండి ఈ కుట్ర విఫలమైంది కానీ, లేకపోతే ఈ పాటికి ఎంత మంది అమాయకులు తమ ఆస్తులు,ప్రాణాలు కోల్పోయే వారో. ఇలా ముస్లింలను ఏదోఒక వివాదంలోకి లాగి వారిని ఇతర వర్గాలనుండి వేరు చేసి, వారిపట్ల ద్వేషభావం పెంచి పోషించడానికి ఈ కాషాయ వర్గాలు వాడే మరో అస్థ్రం -అసత్యాలు,అర్థ సత్యాలతో వక్రీకరించబడిన చరిత్ర. టిప్పు సుల్తాన్ అప్పటి కాలంలోని హిందువుల్ని ఏదో చేశాడనో, ఔరంగజేబు దుర్మార్గుడనో వారి గురించి ఉన్నవీ,లేనివీ కట్టుకథలు సృష్టించి ఆ ద్వేషాన్ని ప్రస్తుత ముస్లిం సమాజంపైకి మల్లించేలా ప్రయత్నిస్తుంటారు. మాజీ సుప్రీం కోర్టు న్యాయమూర్తి మరియు ప్రస్తుత ప్రెస్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఇండియా అధ్యక్షుడు జస్టిస్ మార్కండేయ కట్జూ మాటల్లో చెప్పాలంటే -"మధ్య యుగాలనాటి ముస్లిం పాలకులు అప్పటి హిందువులపై అనేక అకృత్యాలకు పాల్పడ్డట్లుగా, వేధింపులకు గురి చేసినట్లుగా ఏ మాత్రం ఆధారాలు లేని కట్టుకథలతో మన చరిత్ర  నింపబడింది." (Source:http://www.kgfindia.com/kalidas-ghalib.php) ఇలాంటి వక్రీకరించబడిన చరిత్రే దేశంలోని ముస్లింల భవిష్యత్తును అంధకారమయం చేయడానికి ఉపయోగించబడుతుంది.

చేటు తెస్తున్న కొందరు ముస్లింల మత చాందసవాదం

స్వార్థ రాజకీయ ప్రయోజనాలకోసం, ముస్లింల పట్ల ప్రణాళికా బద్ధంగా జరుగుతున్న దుష్ప్రచారానికి, కొంత మంది ముస్లింలు కూడా తమ మత చాందస వాదంతోనూ, మూర్ఖత్వం తోనూ సహాయపడుతున్నారు. దీనికి చక్కటి ఉదాహరణ ఇటీవల రాష్ట్రంలో, ముఖ్యంగా హైదరాబాద్లో పండుగల సంధర్భంగా విపరీతంగా పెరిగిపోతున్న జెండాలు మరియు బైక్ ర్యాలీల సంస్కృతి.నిజానికి విగ్రహారాధనకి,మత చిహ్నాలకీ చోటులేని ఇస్లాంలో ఈ జెండాల గొడవేమిటో అర్థం కాదు.ఇది కేవలం ఇటీవలి కాలంలోనే మొదలై, ప్రతి సంవత్సరానికీ విస్తరిస్తూంది. 'ఇతరులు కూడా చేస్తున్నారు కదా ' అనే ఓ గొర్రెదాటు వంక తప్ప దీనికి మరే ఇతర సైద్ధాంతిక ప్రాతిపదిక ఉన్నట్లు కనిపించదు. కానీ ప్రశాంత వాతావరణంలో, చూసే వారికీ, చుట్టుపక్కలవారికీ కూడా సంతోషాన్ని పంచుతూ చేసుకోవాల్సిన పండుగలు ఇలా పోలీసు బందోబస్తు మధ్య బలప్రదర్శనకు వేదికగా మారడం శోచనీయం. పైగా, ఇలాంటి మత పరమైన విభజనలు, ఉద్రిక్త పరిస్థితులు, 'ఎద్దు పుండు కాకికి ముద్దు ' లా తమ రాజకీయ పబ్బం గడుపుకోవడానికి కాచుక్కూర్చున్న అతివాద శక్తులకే అంతిమంగా లాభం చేకూరుస్తాయనే సంగతిని, జరుగుతున్న సంఘటనల్ని  బట్టైనా గ్రహించలేక పోవడం వీరి మూర్ఖత్వానికి నిదర్శనం.
                       మతం మత్తులాంటిదని కార్ల్ మార్క్స్ చెప్పిన మాట అన్ని మతాలకు వర్తిస్తుంది.కానీ ఉరుకులు,పరుగుల దైనందిన జీవితంలోని ఒత్తిల్ల నుండి కాస్త స్వాంతన చేకూర్చటానికి, మంచి చెడుల స్పృహను
కలిగించడానికి  ఇది కొంత వరకూ అవసరమే. కానీ హద్దులు దాటిందంటే దీని అనర్థాలు చాలా తీవ్రంగానే ఉంటున్నాయి. 'మనోల్ల' మతోన్మాదం వల్ల మనకేం ఇబ్బందులు లేవుకదా అని వీరిని ఉపేక్షిస్తే, ఈ మతోన్మాద విషసర్పం స్వపక్షీయుల్ని కూడా కాటేయడానికి ఎంతో కాలం పట్టదు. దీనికి చక్కని ఉదాహరణ మన పొరుగునే ఉన్న పాకిస్తాన్.అక్కడ ఎప్పుడు, ఎక్కడ ఏ బాంబు పేలుతుందో తెలియని పరిస్థితి ప్రస్తుతం నెలకొని ఉంది. చంపేదీ,చచ్చేదీ అందరూ ఒక మతస్థులే. ఇన్నాల్లూ భారత్,ఆఫ్గనిస్తాన్ లాంటి పొరుగుదేశాల్ని లక్ష్యంగా చేసుకున్న తమ దేశమతోన్మాదుల్ని ఉపేక్షించిన ఫలితాన్ని వారు ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నారు. అందుకే మతోన్మాదం, ఎక్కడ ఏ రూపంలో ఉన్నా దానిని ఖండించవలసిందే, వారికి వంత పాడే వ్యక్తుల్ని, పార్టీల్ని దూరంగా ఉంచవలసిందే. అట్లే ముస్లింలు కూడా తామేదో ఓ ప్రత్యేక వర్గమని భావిస్తూ, అస్తమానం స్వర్గ సుఖాలగురించే ఆలోచించకుండా, చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల్ని ఆకళింపు చేసుకుని, అందరిలో కలిసిపోయి, అందరినీ కలుపుకుని పోవలసిన అవసరం చాలా ఉంది. సర్వేజనాసుఖినోభవంతు.